Waarom help ik de economie om zeep?

Op Werf 35, op het mooiste stukje van Hilversum, staat een oude smederij, die we als koffiebar hebben ingericht. Ik ging daar de boel nog even opruimen, omdat het een dag later verhuurd was. De boel aanvegen, plee boenen, tafel afnemen. Een paar dagen eerder had ik nog de kozijnen staan verven. Waarom doe ik dit allemaal? Waarom help ik de economie zo om zeep?

Het klinkt aanstellerig, maar zo ervaar ik het echt. Ik help de economie om zeep. Feitelijk is het een verlies-verlies situatie, die ik creëer met al dat geboen en geverf. Ten eerste neem ik de schilder en de schoonmaker werk uit handen. Terwijl ze het veel beter kunnen dan ik. Ten tweede verdien ik er niets mee en het werk waar ik wél goed in ben, zoals software bouwen of mooie samenwerkingen op poten zetten, laat ik liggen. Ik heb er altijd de mond van vol – zo werd mij van de week weer eens fijntjes duidelijk gemaakt – dat mensen moeten doen waar ze goed in zijn. Nu doe ik iets wat ik niet leuk vind en niet goed kan waardoor ik ook nog eens ontevreden ben over het resultaat! Weet je waar ik heel goed in ben? In het negeren van mijn geweten. Ik weet dat het niet goed is wat ik doe. Ik weet dat ik eigenlijk mijn excuses moet aanbieden aan de schilder. Hij had de klus moeten krijgen en een factuur moeten sturen. En aan de schoonmaker. Wat? Aan de hele economie, aan de samenleving! Want ik stoot niet alleen anderen brood uit de mond, ik verdien zelf niets waardoor ik ook niets uitgeef. En dat geldt ook voor iedereen die zijn eigen brood bakt. Of zijn eigen blogs schrijft. Die zorgen ervoor dat er straks geen bakker of schrijver nog werk heeft. Dat kan toch niet?

Smederij Cobra Coffee

Waarom doe ik, de zelfstandig ondernemer, het dan toch, klusjes waar ik niet goed in ben en waar ik geen cent me verdien? Klusjes waar een ander veel beter in is en waar een ander ook veel meer recht op heeft? Door te doen wat ik eigenlijk niet kan, doe ik niet wat ik wel kan. Die kan zo op een tegeltje. En die zou ik dan bij mij thuis op het toilet moeten ophangen. Maar ik weet wel waarom ik het doe. Omdat het moet gebeuren. En uitbesteden kost geld. Dat is toch vaak de primaire en invloedrijke gedachte.

Zo makkelijk is het allemaal niet. Het is een struggle. Ik ken een sportschooleigenaar die aan het eind van de avond de gang aandweilt. Ik vind dat een raar gezicht. Aandoenlijk, maar het klopt niet. Hij heeft waarschijnlijk dezelfde struggle. Hij zal ook denken: mijn tijd is gratis, een ander kost geld. De strijd heet focussen. Ik voer soms veldslagen in mijn hoofd. Wat doe ik wel, wat doe ik niet? Kies ik de weg van de minste weerstand, waardoor ik niet hoef na te denken over wat ik het beste kan doen? Eigenlijk heb ik iemand nodig die mij periodiek een spiegel voorhoudt, die mij elke keer weer de juiste vragen stelt. Maar ja, dat moet ik zelf toch ook kunnen? Toch?

 

2 thoughts on “Waarom help ik de economie om zeep?”

  1. corwin says:

    Peter, zodra je méér per uur kunt verdienen, dan dat je bespaart door nu zelf te schilderen/schoonmaken/bloggen, schakel je anderen op. Of je kiest ervoor een aantal dingen niet te doen. In plaats daarvan investeer je eigen tijd in die projecten die mogelijk meer opleveren. Door alles zelf te doen, gaan t ten koste van de kwaliteit. Op alle vlakken.

  2. Bastiaan says:

    Het is soms ook goed om eens even heel iets anders te doen. Schoonmaken of schilderen bijvoorbeeld 😉 Je kunt niet elke minuut productief en efficient zijn! Tijdens dit soort vervelende klusjes kom ik altijd op de beste ideeën (en in de douche natuurlijk 😉 )

Comments are closed.