vakantiehoop

Weet je wanneer mensen in hun irritants zijn? Voor of na hun vakantie? Volkomen uitgeblust bij vertrek of vol goede moed teruggekeerd. Al die plannen die in de zon perfect leken…

Lobke en ik zijn een weekje op vakantie geweest. Even naar de zon in Sevilla. Dat hadden we echt even nodig na vele weken van 60 tot 80 uur werken. En dan ook nog van dat werk dat de energie uit je lijf trekt. Zodat je ’s avonds alleen nog maar zin in tv, wijn en kaas hebt en de kilo’s erop vliegen en je productiviteit daalt tot het hoogst noodzakelijke.

Zoals altijd trek ik mijn hardloopschoenen aan in het vliegtuig. Ziet er niet uit onder een spijkerbroek, maar het loopt lekker, bespaart ruimte in je koffer en is ook nog eens lekker schoeisel voor in de vakantie. In de koffer alleen nog een sportbroek en t-shirt en deze jongen gaat ’s morgens, alvorens het ontbijtbuffet te plunderen, een klein rondje hardlopen. Een paar kilometer bij een redelijke temperatuur lukt mij nog wel.

Ik moet alleen bekennen dat er deze keer weinig van terecht is gekomen. Hoe dat kan? Er zijn altijd genoeg argumenten om niet te gaan lopen.

  • ‘dat het samen willen zijn met mijn meisje belangrijker is’. Dat is natuurlijk zeker waar, maar lopen kost maar een uurtje en daarna blijft nog een hele lange dag over.
  • ‘het is toch vakantie, dus dan moet je helemaal niets’. Klopt als een bus, eh, was ik niet degene die juist wilde hardlopen?
  • ‘het is toch weer te laat geworden gisteravond’

En natuurlijk zijn bovenstaande argumenten valide. Niemand kan mij dwingen ook maar iets te moeten doen! Maar uiteindelijk was ik degene die zo nodig iets moest veranderen aan het leven. Je weet wel, het enige motief van deze blog.

Het zijn natuurlijk smoezen. Argumenten verzonnen om iets NIET te hoeven doen duiden maar op één ding: gebrek aan discipline.

Wil ik iets veranderen in mijn leven, dan zal dat een mentale kwestie zijn. Er is maar 1 persoon op deze aarde die tegen mij kan zeggen dat ik iets moet en dat ben ik zelf.

Ik heb er in de vakantie goed over nagedacht. Wil ik dit eigenlijk wel? Alles met je delen? Wat word ik er beter van? Wat word jij als lezer er beter van? Waarom zou ik dit eigenlijk doen? Ben ik nu ook zo’n lul die zelfvoldaan met hangmatplannen terugkeert in de realiteit zwevend op een roze wolk van vakantiehoop?

De eerste geleerde les voor mij is dat ik concrete stappen moet zetten. Deze blog dwingt me dingen anders te gaan doen. Anders ga ik natuurlijk op mijn neus met deze blog en al die goede plannen die ik met je deel.