De naam is Lammersma. Peter Lammersma

Een vriend van me kent een schrijfster die een boek heeft geschreven over daten. De titel: Ik date maar wat. Wat een prachtige vondst. Kort, krachtig, nonchalant en briljante – internationaal getinte – woordgrap. Maar hoe belangrijk is het voor je bedrijf, een originele naam?

UnividualS. Zo heb ik mijn bedrijf jaren terug genoemd. Met twee hoofdletters. Het klinkt als individuals omdat dit bedrijf een verbindende schakel is tussen zelfstandig opererende professionals. De eerste drie letters, uni, geven de samenwerking aan. Verder kun je mij ook ‘googlen’ op mijn naam. Want dat is toch het beste volgens mij, je eigen naam gebruiken.

lammersma schoenhersteller

Mijn vader was, net als zijn vader voor hem, schoenhersteller

Ik denk graag over dit soort dilemma’s na tijdens mijn verder weinig indrukwekkende hardloopsessies voor het ontbijt. Laatst kwam ik een goede vriendin tegen en ze vertelde met vol trots dat ze voor zichzelf ging beginnen. Ze zat alleen nog een beetje met de naam. ‘Waarom noem je het bedrijf niet gewoon zoals je zelf heet?’, vroeg ik. Want je wordt toch vaak op persoonlijke titel ingehuurd. Dat vond ze maar saai. Maar ja, zo zei ik, je opdrachtgever huurt je niet in omdat je zo’n leuke naam bedacht hebt. Ik ken een aannemer die Vocking heet. Op zijn bus staat Vocking Goed. Leuk bedacht, maar of het extra aantrekkingskracht heeft? De naam doet er eigenlijk niet toe. Het gaat erom wie je bent en wat je doet. Daar zoeken opdrachtgevers op.

Dus ik zei tegen de vriendin: ‘Wat doe je voor de kost?’ Toen zei ze: ‘Ik geef communicatieadviezen.’ Toen zei ik: ‘Wat doe je dan?’ Ik kreeg toen een heel lang verhaal te horen. Gezellig, daar niet van, maar ik ben ervan overtuigd dat je in dertig seconden in begrijpelijk Nederlands moet kunnen vertellen wat je doet. En dan kom ik op een ander essentieel puntje: specialiseren. Ook veel belangrijker dan een leuke, creatieve naam. Dat vind ik niet, dat ís zo. Althans, als ik de mensen om mij heen mag geloven die reageerden op mijn verhaal waarom ik door al mijn bezigheden de economie om zeep help.

Waarom is dat specialiseren toch zo belangrijk? Waarom mag je je geest niet later vertroebelen door afleidende werkzaamheden die niet tot je core business behoren? Simpel. Omdat je opdrachtgevers of collega’s moeten weten waarvoor ze je kunnen bellen. Wil ik gebeld worden omdat ik de puien van mijn kantoor sta te verven en dus wellicht ook voor een ander de buitenboel kan schilderen? Nee, natuurlijk niet. Je wilt ingehuurd worden op je specialisatie. En wat je specialisatie is, dat vertel je op de buurtborrel of een verjaardag. En dan op zo’n manier dat je zwager of buurvrouw denkt: kijk, die gozer moet ik hebben!

De goede vriendin hoorde mijn betoog aan en was helemaal onder de indruk. Tot ze vroeg wat ik nu eigenlijk voor werk deed. Na tien minuten zei ze: ‘Sorry dat ik je onderbreek maar ik moet de kinderen ophalen. Vind je niet erg, toch?’

Nee hoor, loog ik.