Schrijven als de ultieme uitlaatklep

Velen van ons zitten in een fase in onze leven waarin we zoeken naar onszelf. Hoe we ons moeten uiten. Na jaren van aanpassen aan wat kennelijk de standaard wordt geacht, is het niet eenvoudig jezelf (weer) te zijn.

Als ondernemer is die zoektocht nooit ten einde. Je omgeving verandert constant. De inhoud en boodschap van onze dienst of product zal zich daarop moeten aanpassen. Als we niet oppassen worden we wat de omgeving van ons verwacht wat we zijn. Terwijl voor ons, zelfstandig ondernemers, de eigen persoonlijkheid een belangrijk gegeven is. Alles wat we hebben of doen is namelijk te kopiëren, behalve onze eigen identiteit.

Heb je echter, net als ik, moeite om jezelf te uiten? Durf je eigenlijk niet te zeggen wat je werkelijk denkt? Bang om bijvoorbeeld die opdrachtgever kwijt te raken?

Schrijven kan helpen om je identiteit te vinden en verder te ontwikkelen. Wie is je doelgroep? Wat is je boodschap? Durf je gedachten te delen. Het is echter niet gemakkelijk om te schrijven wat je werkelijk denkt en voelt. Hierbij een paar tips die ik recent ter harte neem om (weer) te starten met bloggen.

  1. Gewoon beginnen. We hebben de eigenschap om te wachten op het beste moment. Geloof me, er is geen beste moment anders dan nu. Schrijf in een schriftje op wat je gedachten zijn. Je kunt ook een online product als OneNote gebruiken. Durf je je gedachten te delen met de wereld? Neem dan een blog als WordPress. Dat hoeft geen geld te kosten.
  2. Schrijf voor een persoon. Het is onmogelijk om een blog of verhaal voor een heel breed publiek te schrijven. Neem in gedachten een bepaald persoon of groep waarop je je richt. Ik neem vaak mensen in mijn directe omgeving waar ik een interessant gesprek mee heb gehad. Mensen die de moeite waard zijn om mijn gedachten aan te wijden.
  3. Start met een klein publiek. Durf je uiteindelijk iets te publiceren, begin dan met een klein publiek. Laat je partner het lezen of je beste vriend. Zij zullen je niet anders bekijken dan je werkelijk bent. Sterker nog, zij kennen ons wellicht nog beter dan wij onszelf kennen.
  4. Wees niet te perfectionistisch. Durf fouten te maken. Schrijven doen we vanuit ons hart, is het niet. Geloof me, je lezers zullen jouw taalfouten je vergeven. Het gaat immers om je boodschap. Zolang je niemand beledigd. Als we echter schrijven voor die ene persoon die ons lief is, zal dat ook niet gebeuren.
  5. Beperk de tijd. Begin met een kwartier per dag of week. Als we ons alle tijd toe-eigenen, dan vervallen we vaak in het herschrijven of restylen van een verhaal. Dan komt het verhaal niet meer uit het hart, maar uit het hoofd…
  6. Vraag om reactie. We schrijven om onze gedachten te delen. Onze identiteit als ondernemer krijgen we van ons publiek. Door open te staan voor reacties zijn we in staat om onze identiteit vast te stellen.
  7. Haal motivatie uit feedback. We  gaan geen blogs lezen als we geen interesse of tijd hebben. Als schrijver mogen we er vanuit gaan dat onze lezers bewust hiervoor kiezen. Alle feedback die we krijgen wordt dus gegeven omdat we die uitlokken. Dat was toch net de bedoeling?

Ik ben geen schrijver. Zal ik nooit worden ook. En toch schrijf ik. Het zal echter nooit mijn vak worden. Wel gebruik ik om schrijven als middel om mijn gedachten te vormen en te delen met ieder daartoe interesse heeft. Schrijven verandert de schrijver en de lezer. Als schrijver neem je verantwoordelijkheid voor wat je schrijft als lezer geef je de schrijver diezelfde verantwoordelijkheid door het lezen.

Net als dat ik peentjes zweet bij de gedachte om mijn stem te moeten verheffen, zo angstig ben ik om mijn blogs te posten. Er is geen grotere overwinning dan op de ‘publiceren’ knop te drukken. Telkens opnieuw…

 

Zoek jezelf broeders, vind jezelf, wees en blijf alleen jezelf (http://www.kootenbie.nl/index.asp?http://www.kootenbie.nl/teksten/zoekjezelf.asp)