De balans van 15 jaar zp-schap; een eerlijk en open bericht

Van mijn eerste inkomsten als zelfstandig ondernemer heb ik in 2001 een horloge gekocht. Ik heb toen gezegd dat ik na 15 jaar ander horloge zou kopen.

Vandaag is het 1 februari 2016. Op dezelfde dag 15 jaar geleden deed ik een rondje langs de kvk, belastingdienst en de bank. Wellicht iets melancholisch maar ik heb nu tweederde van mijn mensenleven als zelfstandig ondernemer gewerkt. Toch eens kijken of ik überhaupt iets heb geleerd van de afgelopen periode. Maar dat kan alleen als ik je meeneem naar toen, 15 jaar geleden.

2001

Eind 2000 had ik de beslissing genomen en mijn ontslag ingediend. Na lang wikken en wegen nam ik deze beslissing. “Big deal”, hoor ik je denken “iedereen begint toch voor zichzelf?”. Dat was in 2000 wel anders. Ik herinner me nog een collega, die zijn “niet doen hoor!” advies baseerde op mijn antwoorden op onderstaand lijstje:

  • ik ben wel / niet assertief
  • ik ben een leider / volger
  • ik maak dingen af / verzand in details
  • ik ben een teamspeler / solist
  • ik spreek mensen wel / niet aan op hun gedrag
  • ik kom altijd op tijd / steeds te laat
  • in een groep ben ik onzichtbaar / val ik op
  • enzovoorts, je snapt denk ik wel waar ik naartoe wil…

Mijn antwoorden impliceerden dat ik niet de ideale eigenschappen van een succesvol ondernemer bezat. Ik was een reactieve, subassertieve en introverte software jongen, type tweedelijns probleemoplosser. Niet bepaald het stereotype ondernemer. Het heeft me er niet van weerhouden om de stap te zetten.

En ik heb er geen seconde spijt van gehad. Alhoewel? Geen seconde? Het pad van de zelfstandig ondernemer is niet altijd gebaand, laat staan dat deze altijd over rozen gaat. En toch durf ik, vijftien jaar later, terug te blikken.

2016

Het horloge is sinds een paar dagen spoorlos verdwenen. Na het omkleden voor een rondje hardlopen ben ik ‘m kwijt. Een teken aan de wand.

Je kent ongetwijfeld die managementtrainingen waarbij je moet aangeven op welke super ondernemer jij het meeste lijkt. Je kunt kiezen uit mensen als Richard Branson, Donald Trump en Steve Jobs. De kans dat jij en ik ooit in zo’n rijtje staan is uitgesloten. Dat is ook niet de ambitie die ik ooit heb gekoesterd. Overigens moet je afvragen of de vergelijking met hen iets toevoegt. Zij zijn dan wel ondernemer maar geen zelfstandig ondernemer. Het is volgens mij alleen bedoeld om jou een kutgevoel te geven zodat degene die de vergelijking impliceert er beter uitspringt. Maar dat voor nu even terzijde…

Die beslissing, destijds in 2001, behoort tot de betere in mijn leven. In al die jaren heb ik veel geleerd over het zelfstandig ondernemerschap. De belangrijkste?

  • het zelfstandig ondernemerschap maakt eenzaam
  • zelfstandig ondernemers gunnen elkaar het licht in de ogen niet

Wellicht ben je het niet met me eens, maar het zijn nu net de punten waar ik graag meer over willen weten.

En heb ik veel over mijzelf geleerd: ik ben subassertief, heb een gebrek aan focus, kan niet plannen en ben redelijk introvert. Daarnaast heb ik als grote valkuil dat ik het iedereen naar het zin wil maken en wil ik aardig gevonden worden. O ja, ik verzand in details, ben niet snel tevreden en oordeel hard over mijzelf. Maar ik ben nergens bang voor en ben dankbaar voor alles wat ik heb.

Hoe nu verder?

Ik kan heel goed accepteren wie ik ben. Ik ben trots op wat ik heb bereikt, maar het frustreert me dat ik nog steeds dezelfde valkuilen als 15 jaar geleden heb. Dat zet me aan het denken…

Heb ik dan niets geleerd? Ben ik vergeten mij persoonlijk te ontwikkelen? Of heb ik geen andere vaardigheden nodig? Heb ik wel mijn volle potentieel aangeboord? Kan ik echt succesvoller zijn? Meer tijd overhouden voor leuke dingen? Ik ben nu 7 dagen per week met werk bezig, waarbij dagen van 12  uur eerder regel dan uitzondering zijn. Waaruit haal ik eigenlijk mijn energie? Wat doe ik het liefste? En welke dingen laat ik telkens liggen…

Met alles wat ik heb geleerd en bereikt. Kom ik in een fase in mijn leven dat ik wil delen wat ik weet, maar wil ik ook opnieuw leren. De afgelopen 15 jaar zijn voorbij gevlogen. Tijd voor bezinning. Tijd om de geleerde lessen in de praktijk te brengen.

Ik besluit het feest vandaag niet te vieren. Evenzo neem ik het besluit het horloge te houden. Pas als ik alles heb gedaan wat ik al 15 jaar wil doen, dan mag ik vieren.

Zo, die zit. En het fraaie van een blog is dat je ‘m nooit meer mag aanpassen.

update 2 februari 2016: aanpassen mag niet, updaten wel 🙂 Ik heb het horloge vandaag terug gevonden. Een teken…